ΛΙΠΑΝΣΗ ΕΛΙΑΣ

Η ελιά ( Olea Europea L.) , το γένος Οlea ανήκει στην οικογένεια Oleaceae , διακρίνεται μέσα στον χρόνο ώς ένα αυτοφυές δένδρο και είναι γνωστό στην Μεσογειακή λεκάνη χιλιάδες χρόνια.

Εκτός της βρώσης της ελιάς, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το λάδι που παράγεται από τον καρπό της, ως βασικό στοιχείο της διατροφής τους, καθώς και για καύσιμη ύλη, σωματική υγιεινή και θεραπεία. Καλλιεργείται σε ποίκιλες εδαφοκλιματικές συνθήκες και σε γεωγραφικό πλάτος 30-45 º.

Η καλλιέργεια της ελιάς χρειάζεται και τις κατάλληλες λιπαντικές ανάγκες οι οποίες προσδιορίζονται με διάφορες μεθόδους όπως :

  • ανάλυση εδάφους
  • πειράματα λίπανσης
  • μακροσκοπικά συμπτώματα και
  • φυλλοδιαγνωστική .

Τα θρεπτικά στοιχεία, ο ρόλος τους και η χορήγησή τους.

  • ΑΖΩΤΟ (Ν) : Ασκεί μεγάλη επίδραση στην βλάστηση και την καρποφορία των δένδρων , αυξάνει το ποσοστό των τέλειων ανθέων, και μειώνει την παρενιαυτοφορία . Σε ξερικούς ελαιώνες συνίσταται 1 δόση το διάστημα Δεκεμβρίου- Φεβρουαρίου ως βασική λίπανση. Σε αρδευόμενους συνίσταται 1 δόση το ίδιο διάστημα με τους ξερικούς ως βασική, η επόμενη τον Ιούνιο μετά την ολοκλήρωση της καρπόδεσης και η 3η και τελευταία κατά την διάρκεια του Αυγούστου κατά την περίοδο αύξησης των καρπών. Η 2η και 3η δόση είναι επιφανειακές και απαιτείται άρδευση αμέσως μετά.

Ενδεικτική αζωτούχος λίπανση είναι: 500-1500 γρ. Ν/δένδρο ή 5-15 κιλά Ν/στρέμμα.

  • ΦΩΣΦΟΡΟΣ (P) : Η λειτουργία του P δεν αποτελεί κρίσιμο παράγοντα αν και συμμετέχει ως συστατικό ενώσεων γι αυτό και συνίσταται η χορήγησή του.
  • ΚΑΛΙΟ (Κ) : Διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην καλλιέργεια της ελιάς καθώς επηρεάζει την φωτοσύνθεση και την αναπνοή, μεγάλο μέρος του απομακρύνεται από το έδαφος με την συλλογή του καρπού και το κλάδεμα, αποθηκεύει νερό εντός του φυτού και τέλος αυξάνει την αντοχή του δένδρου σε διάφορες κλιματικές συνθήκες όπως ο παγετός , η ξηρασία αλλά και σε εχθρούς και ασθένειες. Το ύψος της καλιούχου λίπανσης θα πρέπει να καθορίζεται με βάση το ύψος της αζωτούχου λίπανσης αλλά και με βάση την έλλειψη του στα φύλλα ενδείκνυται από 0,8-1κιλό Κ/δένδρο σε ξερική καλλιέργεια και από 1-1,5κιλό Κ/δένδρο σε αρδευόμενη καλλιέργεια.
  • ΒΟΡΙΟ (Β) : Είναι ένα από τα πλέον σημαντικά ιχνοστοιχεία και η έλλειψή του οδηγεί σε μικροφυλλία, βραχυγονάτωση και παραμόρφωση στους καρπούς. Συνίσταται η χορήγηση του κάθε 3 χρόνια, 300-500 g/δένδρο για δένδρα σε πλήρη παραγωγή και για μικρότερα δένδρα 10-15g για κάθε έτος ηλικίας από την φύτευση στο χωράφι.
  • ΜΑΓΝΗΣΙΟ (Mg) : Κατέχει αξιοπρεπή ρόλο στη σύνθεση χλωροφύλλης, παίζει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία της φωτοσύνθεσης, είναι καθοριστικός συμπαράγοντας σε πολλά ένζυμα . Όσο αναφορά τη τροφοπενία μαγνησίου εμφανίζεται ως χλώρωση των κατώτερων φύλλων κυρίως, παρεμπόδιση αύξησης βλαστών και πρώιμη φυλλόπτωση. Η συνιστώμενη δόση κυμαίνεται μεταξύ 0,5 κιλάMgO/δένδρο σε υπό τροφοπενία και σε βαριά εδάφη 3-5 κιλάMgO/δένδρο και σε ελαφριά 1 κιλάMgO/δένδρο .

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *